my naam is Pokkel. My ma sê almal moet ‘n van ôk hê, nou is my van Jonsi. Soos in Pokkel Jonsi. Jy is my oupa. Daddy sê so.

Hy sê jy issie meer hierie, dis hoekom ek jou nie ken nie. Hy sê jy is vroeg weggevat. Waar is jy nou, Oupa? Jy is weg voorlat ek gekom het. Dit maak my harkie seer lat jy nie meer hier issie. Ek hettie ‘n andir oupa nie . . . die andir oupa is al weg voor Noag op sy skip gery het, so lank trig issit al.

Ek gaan elki dag skool toe. Ons het vandag koljannir gespeel. Oupa weet van koljannir? Dit klink so:

Koljannir koljannir so deerie bos

My ma en pa kook lekker kos

Die kinnirs vestik aan ‘n drywetros

Die laaste een se kop wort af ge kap

Ek hou van liekies en rympies. Ek sal vir Oupa die rympies en liekies in my brievies skryf. Jannie sê as Oupa dood is, sal Oupa innie hemil wees. Issit so, Oupa? Sit Oupa daar bo oppie wolke en kyk vir ons? Oupa moet tog vir daddy ‘n drikkie stier, hy voel altyt betir as ek hom drikkies gee. En ek dink hy virlang vir Oupa.

Jy hoefie trig te skryf nie, hoor Oupa? Ek dink nie die hemil hetti poskantoor nie. Maar ek kan sommir voel Oupa weet wat ek skryf.

Stier groeti vir Ouma. Ek is bang vir ouma se stoukie. Daddy sê sy kon baia seer slaat met hom. Ek issie stout nie, maar ek sê maarnet.

Lievdi

Pokkel